dorjan o TIK w szkole

Strony poświęcone bezpieczeństwu dzieci w Internecie:

http://www.partnerstwodlaprzyszlosci.edu.pl/bezpieczenstwo/md/bezpieczenstwo/html/etusivu.htm

http://sieciaki.pl

http://dzieckowsieci.pl

Korzystając z tych stron, o bezpiecznym użytkowaniu Internetu dowie się zarówno nauczyciel i rodzic, jak i dziecko.

Od stycznia serwis Sieciaki ma mieć jeszcze więcej ciekawych narzędzi do wykorzystania przez dzieci, a tym samym narzędzi do nauki bezpiecznego poruszania się  po sieci.

Te strony trzeba znać. A informacje w nich zawarte trzeba stosować w praktyce.

Na początek podzielę się informacją o tym, gdzie w Internecie nauczyciele kształcenia zintegrowanego mogą znaleźć ciekawe materiały do wykorzystania w czasie zajęć. To tylko parę stron, ale od czegoś trzeba zacząć.

Scholaris – serwis z bogatymi materiałami edukacyjnymi dostępnymi za darmo. Aby przejść do materiałów dla dzieci wybieramy kategorię kształcenie zintegrowane.

http://www.kula.gov.pl – strona Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego poświęcona naszej ojczyźnie (historia, kultura itd.)

http://www.naszkraj.org.pl – kolejna strona z materiałami o Polsce. Powstała jako wsparcie dla jednego z podręczników do zajęć z komputerem dla kl. 1.


http://www.mojapolska.az.pl – strona z interaktywnymi zabawami edukacyjnymi i linkami do innych ciekawych materiałów.

Ostatnio wróciłam do korzeni. Zajmuję się wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych w pracy z przedszkolakami oraz z uczniami klas najmłodszych. Zaczęło się od jednego projektu, potem następny.

Nie dziwi fakt, że nauczyciele chcą się kształcić. W większości dlatego, że czuję potrzebę, trochę z konieczności związanymi z nową podstawą programową.Praca z najmłodszymi jest bardzo ciekawa, dodając do niej TIK zyskujemy jeszcze więcej możliwości. W najbliższych wpisach postaram się o nich napisać.

Na stronie http://flickrcc.bluemountains.net/index.php znajduje się narzędzie, które pozwoli Wam znaleźć i w odpowiedni sposób oznaczyć grafikę z licencję Creative Commons (licencja ze zgodą na publikację).

Zdjęcia, które znajdziemy z pomocą tej strony możemy opublikować na naszej stronie internetowej, pod warunkiem podania autora i adresu strony. Serwis FlickrCC pozwala nam te informacje dołączyć do zdjęcia.

Instrukcje krok po kroku:

1. W okienku Find (znajdź) wpisujemy słowo klucz, wg którego będziemy przeszukiwać zdjęcia.
2. Po lewej stronie wyświetlą się ikony znalezionych zdjęć. Następne strony z wyszukaną grafiką wybieramy kliknięciem w napis more (więcej) znajdujący pod ikonami.
3. Kliknięcie w wybrane zdjęcie spowoduje wyświetlenie jego powiększenia po prawej stronie ekranu.
4. Jeśli zdecydowaliśmy się pobrać zdjęcie, musimy wcześniej dodać do niego informacje o autorze. W tym celu klikamy link in house umieszczony nad zdjęciem. W ten sposób przejdziemy do edytora zdjęć serwisu flickrCC.

W oknie flickrCC Image Editor, możemy:

• Wybrać kształt i rozmiar zdjęcia klikając w odpowiedni napis:
• Square (kwadrat)- Thumbnail (ikona)- Small (mały)- Medium (średni)- Large (duży)- Original (rozmiar oryginalny)
• Dodać do zdjęcia jego atrybuty, czyli informacje o autorze, adres strony, z której pobrano fotografię oraz rodzaj licencji (wymagany rozmiar – minimum średni).
• Dokonać wiele innych zmian (nie są niezbędne, więc na razie ich nie opisuję).

1. W ramce Attribution ustalamy kolor tekstu i tła, a potem zatwierdzamy wybór przycikiem Add atribution.
2. Pod zdjęciem pojawi się prostokąt ze wszystkimi niezbędnymi informacjami o zdjęciu.
3. Plik z fotografią zapisujemy na dysku klikając zdjęcie prawym przyciskiem myszy i wybierając z menu podręcznego opcję zapisz obraz jako (lub podobną, zależy od przeglądarki, z pomocą której oglądamy stronę).
4. Zapisane zdjęcie będzie wyświetlane z dodanymi do niego atrybutami.
5. Tak przygotowaną grafikę możemy dodać do własnej strony. Postępujemy zgodnie z prawem autorskim.

I znowu przerwa. Trochę usprawiedliwiona – pracą nad nowym projektem:

Celem projektu jest przygotowanie nauczycieli do wykorzystania technologii informacyjnej w swej codziennej pracy, tak, aby z jej pomocą wspomagać rozwój dzieci, pomóc im budować wiedzę o otaczającym świecie, nauczyć je sprawnie poruszać się w natłoku informacji, zapewniać im lepsze szanse edukacyjne poprzez wspieranie ich ciekawości, aktywności i samodzielności. Przygotowanie nauczycieli do wprowadzenia nowego przedmiotu „Zajęcia z komputerem” (do klas I-III), w tym przygotowanie do nauczania drugiego przedmiotu. Przygotowanie do prowadzenia różnego rodzaju zajęć z uczniem najmłodszym opartych na idei konstruktywizmu, wspieranych wykorzystywaniem technologii informacyjnej.

Więcej informacji na temat projektu na stronie oeiizk.waw.pl

Bardzo spodobał mi się pomysł nauczania z pomocą rapowania. Od dawna wiemy, że piosenka może być świetnym narzędziem w edukacji. Ale czy słyszeliście rapującego matematyka ? Jeśli chcecie usłyszeć, proszę bardzo. Mr Duey to nauczyciel matematki, którego hobby to rap.  Ułamki? Nie ma problemu.  Inne tematy? Piosenki mogą być pisane na zamówienie. Niestety dla nas, po angielsku i za dolary.

A przy okazji, czy ktoś jeszcze pamięta T- Raperów z nad Wisły z ich nauczającym historii rapem? Oczywiście ich piosenki są na YouTube, ale nie jestem pewna ich legalności, więc tu nie dodaję. Ale warto sobie przypomnieć.

Jeśli chcemy krótko i prosto wyjaśnić naszym uczniom, jak robić dobre zdjęcia, możemy posłużyć się poniższą prezentacją.

Mam nadzieję, że pokaz slajdów przyda się nie tylko nauczycielom i ich uczniom.

W razie problemów z wyświetleniem prezentacji dodaję jeszcze link:

http://www.slideshare.net/dorjan/fotografowanie-w-piguce-presentation

Zanim cokolwiek opublikujemy w Internecie, powinniśmy poznać zasady publikacji własnych i cudzych prac. Specjalnie dla uczniów, przygotowałam prezentację, która w przystępny sposób przybliża najważniejsze problemy związane z rozpowszechnianiem utworów w sieci. Oczywiści, mogą z niej skorzystać także nauczyciele. Zapraszam do obejrzenia.

Dzisiaj parę słów na temat aplikacji internetowej, która znajduje się w serwisie VoiceThread.

Serwis pozwala tworzyć (tylko online) prezentacje interaktywne, które świetnie nadają się do współpracy między szkołami, czy przedszkolami. Do pokazu można wstawiać zdjęcia i inne dokumenty oraz dodawać nagranie własnego głosu, dymek z tekstem (alfabet łaciński) lub film nagrany z pomocą kamery internetowej – które to są doskonałym uzupełnieniem prezentacji.

Do tak przygotowanego przekazu, każdy z odbiorców może dodać komentarz – w postaci tekstu, nagrania audio lub wideo. Można więc w ten sposób przygotowywać materiały, które będą prowokowały do prostej wypowiedzi słownej, dyskusji, wymiany informacji.

Jest to doskonałe narzędzie do komunikowania się za pomocą różnych mediów. Choć korzystamy z serwisu internetowego, uczniowie nie muszą się do niego logować. Nauczyciel udostępnia im tożsamości, które reprezentowane są przez proste rysunki (np. znaczek dziecka z przedszkola). Prace możemy opublikować dla szerszej publiczności lub dać do nich dostęp tylko wybranym osobom. Wprawdzie za darmo można stworzyć tylko 3 takie prezentacje, ale zawsze możemy założyć kolejne konto i mieć do dyspozycji kolejne 3 próby.

Przykład takiego pokazu:

Powiększenie pokazu po kliknięciu w poniższy link:

http://voicethread.com/invite/64140/oDOotEOOu5/

Zapraszam do dodawania komentarzy. Wystarczy kliknąć przycisk Commend na dole ekranu i zarejestrować się w serwisie.

Kto czyta mojego bloga, ten wie, że zachęcam nauczycieli do wykorzystywania narzędzi Web 2.0. Nie wszyscy jednak wiedzą, co to jest. W tym poście postaram się krótko to wyjaśnić.

Web 2.0 to ta część Internetu, która opiera się na tworzeniu treści, współpracy między użytkownikami Internetu, współdzieleniu się zasobami. Nie tylko przedstawia nam gotowe do odbioru materiały, ale przede wszystkim daje możliwości pokazania własnych, pozwala na interakcje między odbiorcami i twórcami.

Web 2.0 ma charakter społecznościowy i proponuje nowe podejście do praw autorskich – Internet ma być miejscem dzielenia się z innymi własnymi tworami na zasadzie mniej lub bardziej wolnych licencji. Podstawowe możliwości udostępniane przez serwisy Web 2.0 są bezpłatne, a więc dostępne szerszemu odbiorcy.

Niestety, w związku z tym, że każdy może coś opublikować trudniej jest kontrolować jakość i treść publikowanych materiałów. Korzystając z Web. 2.0 należy nauczyć się krytycznego oceniania zarówno własnych jak i cudzych prac.

Główne formy Web 2.0:

Wiki – to oprogramowanie umożliwiające współpracę wielu użytkowników przy tworzeniu treści internetowych, najpopularniejsze to MediaWiki, encyklopedia wikipedia.

Blogi – pozwalają na archiwizację wpisów, dają możliwość komentowania, pozwalają tworzyć odnośniki do innych ciekawych miejsc w sieci.

Media-sharing services, czyli serwisy współdzielenia i wymiany plików – mogą to być serwisy podcastingu, vidcastingu, współdzielenia wideo, fotografii, prezentacji oraz dokumentów.

Przykłady:

• YouTube – filmy,
• Yahoo,
• Flickr – fotografie,
• SlideShare – prezentacje i inne dokumenty,
• Scribd – różne rodzaje dokumentów,
• Jamendo – muzyka.

Serwisy społeczności internetowych np.:

• MySpace,
• Facebook,
• Grono.net,

Social bookmarking, czyli miejsca, które pozwalają użytkownikom Internetu polecać odnalezione przez nich ciekawe strony WWW.

Przykłady:

• Del.icio.us,
• Wykop,
• Linkr,
• Gwar.

Czy powyższe przybliżenie idei Web 2.0 jest wystarczające? Czekam na Wasze komentarze.