dorjan o TI w szkole

Dlaczego nie? Ceny sprzętu poszły w dół. Nie musimy kupować aparatów
z górnej półki. Może uda się uwzględnić ich kupno w budżecie szkoły? Jeśli nie do każdej klasy, to może chociaż do naszej?

Aparat cyfrowy możemy wykorzystywać w szkole na wiele sposobów. Możemy się posłużyć nim sami, albo, jeśli to możliwe, udostępnić go naszym uczniom (idealnie byłoby więcej niż jeden).

Z jego pomocą możemy np.:

• Zapisywać to, co dzieje się w czasie lekcji, wycieczki, ważnego wydarzenia,
• Fotografować prace dzieci,
• Wyruszać na poszukiwania rzeczy, które są przedmiotem lekcji,
  np. W poszukiwaniu litery A, Gdzie się ukrywają figury geometryczne?, Wyprawa po rzeczowniki,
• Dokumentować szkolne projekty, doświadczenia, itd.,
• Przygotowywać instrukcje „Jak to zrobić? – Krok po kroku”,
• Przygotowywać fotokomiksy,
• Zmotywować do pisania, zainspirować uczniów zdjęciami,
• Przygotować dyplomy, certyfikaty, nagrody z podobiznami uczniów itd.

To tyle, co na razie przyszło mi do głowy.

Jak już się zdecydowaliśmy wykorzystywać aparat w celach edukacyjnych, dobrze byłoby podzielić się stworzoną razem z uczniami dokumentacją fotograficzną z rodzicami dzieci, czy kolegami ze szkoły. Można w tym celu organizować spotkania, ale chyba łatwiej opublikować zdjęcia na klasowej stronie internetowej (najbezpieczniej te, które nie zawierają wizerunków uczniów).

Ciekawe formy prezentacji zdjęć w necie, w następnym poście.

Jeśli macie interesujące pomysły na wykorzystanie aparatu cyfrowego
w edukacji, napiszcie o nich w komentarzach.

Internet może być doskonałym miejscem przedstawiania rodzicom prac dzieci. Uczniowie mogąc się pochwalić swoimi działami będą bardziej zmotywowani do pracy, a z rodzicami łatwiej będzie nawiązać nić współpracy.

W sieci możemy prezentować np.:

• Prace artystyczne i techniczne – robiąc ich zdjęcia,
• Prace literackie – w postaci tekstu lub nagrania,
• Prezentacje multimedialne i filmy (uwaga na prawa autorskie – więcej tutaj).

Najbezpieczniej będzie, gdy materiały te będą dostępne tylko wybranym osobom, chociaż, jeśli nie będzie w nich informacji o uczniach, czy ich wizerunków, mogą być ogólnodostępne.

Jak i gdzie przedstawiać prace dzieci? Najlepiej tak, by nie było to ani czasochłonne, ani kłopotliwe zarówno dla uczniów jak i nauczyciela. Dobrym rozwiązaniem wydaje się strona internetowa.

Poniżej przedstawię dwie propozycje ułatwiające zarządzanie stroną:

Najłatwiej taką stronę stworzyć korzystając z serwisu do tworzenia blogów, czyli prowadzić blog edukacyjny z pracami uczniów.

Materiały te będzie można w prosty sposób umieścić na stronie i (dodatkowo) komentować. Dzięki możliwości wysyłania maila do blogu i umieszczanie jego treści jako kolejnego posta – tworzyć bloga będą mogli sami uczniowie – zmniejszy to obciążenie nauczyciela, który będzie tylko moderatorem strony.

Niestety, im młodsi uczniowie, tym więcej pracy po stronie nauczyciela.

Innym sposobem dzielenia się materiałami uczniów jest skorzystanie z serwisu drop.io. Umożliwia on (bez potrzeby zakładania konta) tworzenie strony internetowej, która może być zabezpieczona hasłem, nie jest dołączana do katalogu wyszukiwarek, a pozwala w prosty sposób dodawać różnorodne pliki, notatki, czy hiperłącza do innych stron.

Uczniowie wskazują plik lub pliki i jednym kliknięciem umieszczają na stworzonej wcześniej stronie. Przechowywane w ten sposób materiały można przeglądać, dodawać, ściągać na dysk własnego komputera. Nawet ograniczenie ilości danych do 100 MB nie jest tu problemem. Zawsze możemy stworzyć nową stronę i dołączyć ją do strony, którą wybierzemy jako główną, za pomocą linku.

W przypadku korzystania z tego serwisu, musimy mieć zaufanie do uczniów. Niestety istnieje tu możliwość umieszczania na stronie niewłaściwych treści. Będziemy je mogli usunąć, ale ktoś wcześniej może je zdążyć obejrzeć.

Oba sposoby tworzenia stron mogą być też przydatne, gdy chcemy gromadzić materiały dla uczniów, do wykorzystania przez nich na lekcjach lub w domu. Zarówno w przypadku tworzenia bloga, jak i drop.io strona może być niewidoczna dla osób postronnych.

Zachęcam do publikacji prac uczniów i materiałów dla nich oraz skorzystania
z jednego z przedstawionych sposobów. Oczywiście, jest ich więcej. Jeśli je znacie, napiszcie o nich w komentarzach.

Moją moją przygodę z edukacją medialną opisuję w artykule przedstawiającym dwa, spośród licznych, realizowanych przeze mnie projektów w Gimnazjum
nr 133 w Warszawie:

• Interdyscyplinarny projekt edukacyjny „Festiwal filmów animowanych”
• Projekt pracy wychowawczej – Fotokomiksy „Porozumienie pomimo różnic”.

Artykuł EDUKACJA MEDIALNA W PRAKTYCE – ZE WSPOMNIEŃ NAUCZYCIELA INFORMATYKI

Właśnie przeczytałam list od zespołu Edublogs. Super wiadomość! Od dzisiaj możemy zarządzać blogiem tworzonym w Edublogs, korzystając z polskiego interfejsu.

Nie musimy się już wspierać aplikacją Windows Live Writer. Nie musimy, ale nie rezygnujmy z niej tak szybko. Ma kilka ciekawych funkcji i pozwala tworzyć blog będąc offline.

Mam dobrą wiadomość dla nauczycieli szukających nowych rozwiązań, nowych sposobów wspierania kreatywności uczniów poprzez wykorzystanie w nauce technologii informacyjnej.

Możemy w szkole tworzyć filmy animowane! Okazuje się, że nie jest niezbędne do tego studio telewizyjne. Jest to tak proste, że z niewielką pomocą może je wykonać nawet przedszkolak.

Potrzebne nam będą tylko: aparat cyfrowy lub kamerka internetowa, komputer z darmowym oprogramowaniem do tworzenia animacji, pomysł, trochę cierpliwości i czasu.

Poniżej przykład filmu animowanego tworzonego techniką poklatkową. Bajka została wymyślona przez moją pięcioletnią córkę i razem z nią wykonana. Jest króciutka, bo – na każdą sekundę filmu przypada 15 zdjęć.

Podobny film możesz stworzyć ze swoimi uczniami!

Wg wikipedii screencast to:

film będący zapisem zdarzeń prezentowanych na ekranie komputera — obrazu widzianego przez użytkownika komputera. Film taki wraz z komentarzem osoby wykonującej czynności może pełnić funkcje instruktażowe lub prezentacyjne, np. demonstrować sposób zmiany kroju pisma w procesorze tekstu.

Doskonałym narzędziem do tworzenia screencastów jest darmowa aplikacja CamStudio. Z jej pomocą można, w postaci filmu, zapisywać to, co się dzieje na ekranie komputera, nagrywając jednocześnie komentarz głosowy. Gotowe filmy zapisywane są jako avi lub flash.

W internecie jest mnóstwo angielskich filmów instruktarzowych, niestety, tworzonych w języku polskim, niewiele. Może znacie ciekawe screencasty po polsku?
Czy ktoś z Was ma pomysł na polską nazwę dla screencastów?

W ostatnim poście wspomniałam o moblogu. Tylko co to właściwie jest? Moblog to blog, który możemy tworzyć w każdej chwili, z każdego miejsca,
z którego można wysłać smsa, ponieważ do tworzenia tego typu blogu wykorzystujemy telefony komórkowe. Z ich pomocą możemy przesyłać teksty
i zdjęcia na nasz moblog. Niestety, za smsy i mmsy musimy zapłacić, zwykle tyle ile wynosi opłata u naszego operatora.

Moblog możemy tworzyć korzystając np. z serwisu Blogger, czy Moblog.

Jak i czy w ogóle wykorzystywać moblog w szkole?

Świetnym pomysłem wydaje się tworzenie moblogu z wycieczki szkolnej. W ten sposób możemy pokazać rodzicom, jak spędzamy czas na wyjeździe. Dobrze, jeśli nauczyciel będzie moderatorem wiadomości i zdecyduje, które pojawią się na stronie, a które nie. Niestety, przy tworzeniu takiego blogu musimy być bardzo ostrożni. Najbezpieczniej jest chronić go hasłem i udostępniać tylko osobom związanym z klasą.

A co wy myślicie o wykorzystaniu moblogów w Edukacji?

Okazuje się, że można korzystać z serwisu Edublogs posługując się aplikacją
z polskim interfejsem, programem Windows Live Writer, który, za darmo, ściągniemy ze strony Windows Lite.

Trzeba go będzie zainstalować na dysku i gotowe. Od tej pory możemy edytować nasz blog offline, a gdy uznamy, że materiał jest gotowy – wysyłać na serwer, do publikacji.

Wygląda na to, że jeśli publikować edublog, to tylko na Edublogs (tylko żałuję, że brak tu usługi moblog).

A jakie są wasze typy? Jaki serwis, wg was najlepiej nadaje się do tworzenia
w nim blogów edukacyjnych?

W dzisiejszych czasach wykorzystanie Technologii Informacyjnej w edukacji to już konieczność. Nauczycielom poszukującym nowych możliwości rozwijania kreatywności i motywowania uczniów przychodzą z pomocą coraz to nowsze technologie. Dzisiaj przedstawiam kolejną z nich – podcasting.

Zachęcam do przeczytania artykułu Nowości TI a edukacja – Podcasting, oraz do sprawdzenia, jak działa podcast na mojej stronie z podcastem BajkiDlaOli.

Niestety publikując edubloga w Bloggerze możemy spotkać się z poważnym problemem. Uczniowie przeglądający blog mogą przechodzić do innych blogów, wybieranych losowo. Drogą tą mogą natrafić na treści niewłaściwe dla młodego odbiorcy. Przeglądanie innych blogów jest możliwe dzięki paskowi nawigacyjnemu i przyciskowi następny blog. Nie zawsze następny znaczy nieodpowiedni, ale nie zostawiajmy niczego przypadkowi.

Zaradzić temu problemowi można poprzez usunięcie paska nawigacyjnego.
Jak to zrobić?

Na stronie blogger-tricks.blogspot.com znalazłam następujący kod, który należy wkleić w sekcji <head> naszej strony, między znaczniki <style>
i </style>:

<!--Code to remove blogger navbar-->
#b-navbar {
height:0px;
visibility:hidden;
display:none
}
<!--End of code to remove blogger navbar-->

Na pewno niebezpieczeństw czyhających na edukatorów wykorzystujących blogi w swej praktyce szkolnej jest więcej. Napiszcie, na jakie wy się natknęliście.