dorjan o TI w szkole

Kto czasem zagląda na stronę z moim blogiem pewnie zauważył, że dawno nic nie pisałam. Powody? Oczywiście, problemy z czasem, ale i inne ważniejsze.
Wszystko przez Google Analytics, a właściwie, brak ruchu na moim blogu.
Bo Google Analytics to narzędzie, które pozwala analizować statystyki stron WWW. Dzięki niemu dowiadujemy się ile osób odwiedza naszą witrynę, jakie podstrony przeglądają, ile czasu im to zajmuje, jak dotarli do naszej strony i wiele innych, ciekawych rzeczy.
Ja też się dowiedziałam … i minął mi zapał do pisania. Nie warto się trudzić, jeśli nikt lub prawie nikt nie czyta tego, co napisałeś.
Na szczęście mimo, że nie aktualizowałam mojego bloga, raz po raz ktoś do niego zaglądał. Statystyki się poprawiły, a z nimi pomału wracał zapał do pisania. Dlatego biorę się do pracy i obiecuję poprawę. Na popularność bloga trzeba sobie zasłużyć. Ale wymaga to też czasu.
Wróćmy do Google Analytics – jego możliwości są niesamowite. Pozwala nie tylko na przeglądanie danych dotyczących odwiedzających twoją stronę, ale przede wszystkim na ich zaawansowaną analizę. A wystarczy tylko założyć konto i wkleić do kodu własnej strony skrypt wygenerowany przez GA.
Dużą zaletą serwisu jest to, że jest darmowy, a od niedawna także spolszczony. Jeśli zainteresowało was to narzędzie zapraszam na stronę Google Analytics  oraz Blog o produktach Google, gdzie znajdziecie kurs obsługi tego serwisu.

Serwis Snapvine udostępnia ciekawą propozycję wykorzystania fotografii w połączeniu z narracją. Z pomocą opcji tworzenia „Talking photos” – czyli „Mówiących fotografii” możemy przygotować multimedialne wizytówki, takie jak ta poniżej.

Niestety, wizytówkę możemy wykorzystać, jeśli mamy własną stronę internetową, webblog lub korzystamy z portalu społecznościowego (np. FaceBook). Po utworzeniu „Mówiącej fotografii” musimy ją opublikować, wklejając jej kod do istniejącej strony WWW lub dodając go do swojego profilu w portalu społecznościowym. Innymi słowy – Talking photos „istnieją” tylko w sieci.

Tworzenie multimedialnej wizytówki z pomocą Snapvine może służyć edukacji. Wszystko zależy od pomysłowości nauczyciela. Może ktoś podzieli się z nami własnymi pomysłami?

Oto jeden z moich:

Dzisiaj o scanR – serwisie, który sprawia, że nasze cyfrowe aparaty fotograficzne (głównie te w komórkach) stają się skanerami, kopiarkami lub faksami. Z jego pomocą możemy zamieniać zdjęcia dokumentów drukowanych w pliki zapisane w formacie PDF. Fotografie białych tablic, np. z notatkami wykładowcy wypisanymi flamastrem, w obrazy w formie cyfrowej, które można wydrukować, czy przesłać mailem. Inna opcja, pewnie przydatna nauczycielom w trochę mniejszym stopniu, pozwala papierową wizytówkę zmienić w dokument, który będzie zgodny z formatem Microsoft Outlook.

Wystarczy zrobić zdjęcie, przesłać je mailem do serwisu i poczekać na list z odpowiedzią zawierającą załącznik. Serwis jest darmowy, ale ilość skanowanych dokumentów jest ograniczona do kilku na miesiąc.

Tu znajdziecie przykłady „przeróbek”:

• Białej tablicy
• Dokumentów tekstowych
• Wizytówek.

Myślę, że nie muszę was przekonywać do użyteczności tego serwisu. Mogą z niego korzystać studenci i uczniowie, którzy nie lubią przepisywać z tablicy (niestety, nie z tej, po której piszemy kredą), robić notatek w czasie lekcji, czy wykładu. Ci, którzy nie mają pod ręką skanera, a potrzebują zrobić kopię ważnego dokumentu, czy ciekawego artykułu.

Niektórzy pomyślą serwis dla leniwych? Nie zgodzę się, myślę, że raczej dla przedsiębiorczych. Może przydać się każdemu, pod warunkiem, że dysponuje telefonem z aparatem cyfrowym.

Na stronie animoto.com znajduje się aplikacja internetowa, która automatycznie i bez problemu wygeneruje ze zdjęć profesjonalnie wyglądające teledyski. Każdy film tworzony przez Animoto, będzie jedyny
i niepowtarzalny, nawet, jeśli spróbujemy stworzyć następny z tej samej serii zdjęć. Nie musimy się martwić skąd wziąć muzykę, ponieważ serwis Animoto udostępnia nam materiał audio, który może się stać tłem muzycznym filmu.
Za darmo możemy tworzyć teledyski trwające do 30 sekund.

Aby korzystać z możliwości Animoto, należy założyć konto i zalogować się do serwisu. Proponuję, by robili to nauczyciele, uczniowie mogą założyć konto, jeśli mają skończone 13 lat.

“Nasze prace – kasztanki”

W Internecie jest dużo serwisów oferujących tworzenie takich pokazów.
Ja przedstawię Slide. Serwis ten jest stworzony dla tych, którzy chcą pokazać swoje zdjęcia w ciekawy, nie monotonny sposób. Daje nam do dyspozycji wiele narzędzi. Fotografie mogą być w profesjonalny sposób animowane, otoczone ramkami, zmienione z pomocą różnorodnych efektów oraz okraszone (tak, to dobre słowo) dodatkowymi elementami ruchomymi – z tymi lepiej uważać, bo mogą od nich rozboleć oczy. Jest tu tak dużo możliwości, że obawiam się, że młodzi ludzie mogą ulec pokusie użycia zbyt wielu z nich. Pamiętajmy, umiar
i prostota.

Jeśli chcemy wzbogacić nasz pokaz muzyką, nie będzie z tym problemów, serwis udostępnia nam pliki muzyczne, które możemy swobodnie dołączać do zdjęć.

Gotowy pokaz możemy w łatwy sposób umieścić na swojej stronie internetowej lub wysłać mailem. Niestety, będzie on wyświetlany automatycznie po załadowaniu strony i w pętli, czyli bez końca. Brakuje mi tu, chociaż możliwości zatrzymania pokazu.

Przykładowy pokaz slajdów

Jeśli ktoś lubi tego typu pokazy, może zajrzeć na stronę serwisu Bubbleshare, który proponuje podobne usługi.

Publikując zdjęcia w Internecie, możemy po prostu rozmieścić je na stronie. Ale to takie banalne. Dzisiaj, młodzi ludzie wychowani na obrazach, zwykle ruchomych, oczekują czegoś więcej. A chcemy ich przecież zainteresować, chcemy, by na chwilę zatrzymali się przy naszych fotografiach (mamy w tym ukryty cel pedagogiczny), albo sami stworzyli pokaz zdjęć, który będzie przedstawiony rówieśnikom.

W sieci można znaleźć wiele serwisów, które pozwolą nam przygotować lub opublikować profesjonalne pokazy fotografii.

Postanowiłam przedstawić te, które udało mi się poznać, opisując je
w oddzielnych postach.
Niedługo pierwszy z nich.

W ostatnim poście wspomniałam o moblogu. Tylko co to właściwie jest? Moblog to blog, który możemy tworzyć w każdej chwili, z każdego miejsca,
z którego można wysłać smsa, ponieważ do tworzenia tego typu blogu wykorzystujemy telefony komórkowe. Z ich pomocą możemy przesyłać teksty
i zdjęcia na nasz moblog. Niestety, za smsy i mmsy musimy zapłacić, zwykle tyle ile wynosi opłata u naszego operatora.

Moblog możemy tworzyć korzystając np. z serwisu Blogger, czy Moblog.

Jak i czy w ogóle wykorzystywać moblog w szkole?

Świetnym pomysłem wydaje się tworzenie moblogu z wycieczki szkolnej. W ten sposób możemy pokazać rodzicom, jak spędzamy czas na wyjeździe. Dobrze, jeśli nauczyciel będzie moderatorem wiadomości i zdecyduje, które pojawią się na stronie, a które nie. Niestety, przy tworzeniu takiego blogu musimy być bardzo ostrożni. Najbezpieczniej jest chronić go hasłem i udostępniać tylko osobom związanym z klasą.

A co wy myślicie o wykorzystaniu moblogów w Edukacji?

Voki - gadżet, który znalazłam w Interniecie. Na pierwszy rzut oka wydaję się tylko pustą zabawką. Ja jednak zauważyłam w nim potencjał edukacyjny.
Na stworzony przeze mnie w ten sposób komunikat można odpowiedzieć dodając komentarz. Oczywiście głosowy. Można go nagrać, ściągnąć gotowe nagranie z dysku albo użyć narzędzia do zamiany tekstu na głos (co ciekawe jest dostępny polski symulator głosu) – wszystko zależy od naszych możliwości i dostępności sprzętu.

Jeśli chcenie wypróbować Voki, kliknijcie rysunek notesu w prawym dolnym rogu okienka, a następnie Leave a Commend i zostawcie swoje komentarze.

Jak i dlaczego wykorzystać Voki w nauczaniu? Pierwsze co mi przyszło do głowy:
Jako nowość przyciągnie uwagę uczniów, zmotywuje ich do pracy. Pozwoli im posłuchać własnego głosu, czy też prawidłowej wymowy w języku obcym. Zaciekawi i być może zachęci do wykonania zadania, które można w ten sposób przedstawić.

Moje pomysły na wykorzystanie:

• nagrywanie przez uczniów odpowiedzi (jako komentarza) do pytania stworzonego przez nauczyciela, zadanego przy pomocy voki (np. w języku obcym),
• wyrażanie opinii, prowadzenie dyskusji,
• prezentacja własnych prac (wiersze, piosenki, opowiadania…),

A Wy, co o tym myślicie? Na pewno macie jeszcze ciekawsze pomysły.
Czekam na nie. Proszę przedstawcie je w komentarzach.

Jeśli chcemy publikować w Internecie grafikę, której nie jesteśmy autorami, musimy mieć na to ich zgodę. Na szczęście w sieci istnienie wiele stron, na których znajduje się przyzwolenie na publikację w celach edukacyjnych.

Oto niektóre z nich:

http://www.freefoto.com/index.jsp

http://www.flickr.com/

http://commons.wikimedia.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna

Przeszkodą w ich pełnym wykorzystaniu, może być brak znajomości języka angielskiego. W Internecie znajduje się narzędzie, które pozwoli ją pokonać.

Pod adresem http://lingro.com/ znajduje się słownik internetowy, który pozwala za pomocą jednego kliknięcie, tłumaczyć poszczególne słowa strony WWW. Wystarczy wyświetlić ją w oknie lingro.
Jak to zrobić? Kliknij obrazek, aby zobaczyć szczegółowe instrukcje.