dorjan o TI w szkole

Chciałam zaprosić nauczycieli szkół podstawowych i gimnazjów, (głównie tych, którzy mieszkają w Warszawie lub okolicy) na ciekawie zapowiadającą się, Konferencję Metodyczną „Wykorzystanie nowych technologii w nauczaniu przedmiotów nieinformatycznych”. Odbędzie się ona w dniach 27-28 września w Wyższej Szkole Pedagogicznej ZNP w Warszawie (ul. Smulikowskiego 6/8). Sobota jest zaplanowana dla nauczycieli bloku matematyczno-przyrodniczego, a niedziela dla nauczycieli bloku humanistycznego. Każdy dzień podzielony jest na dwie części: wykłady i warsztaty przy komputerach.

Szczególnie zapraszam na warsztaty prowadzone przeze mnie w niedzielę –  „Tworzenie komiksu na potrzeby edukacji” – w czasie, których uczestnicy dowiedzą się jak tworzyć komiks, nie będąc uzdolnionym manualnie. Prześledzą jego wykonanie od etapu planowania, przez pracę z komputerem przy wykorzystaniu dostępnych w szkole programów i aplikacji internetowych, po rozpowszechnianie gotowych prac. Stworzą własne historie, wykazując się kreatywnością i zdobywając cenne, praktyczne umiejętności wykorzystania TI w szkole.

Szczegółowy program konferencji znajduje się tutaj. Udział w konferencji jest bezpłatny, a zapisy odbywają się drogą internetową.

Niedawno pisałam o edukacyjnych walorach tworzenie komiksów. Dziś kilka przykładów. Fotokomiksy powstały z gotowych zestawów zdjęć. Zadanie polegało na utworzeniu z nich historii. Choć pakiety fotografii powtarzały się, opowieści były różne, wyjątkowo ciekawe i często dowcipne. Sprawdźcie sami. Wszystkie komiksy znajdziedzie tutaj. Poniżej tylko kilka przykładów:

Tworzenie tego rodzaju komunikatów z uczniami wydaje mi się na tyle cenne, że postanowiłam zachęcić do tego innych nauczycieli. Napisałam ten post i … artykuł. Tekst artykułu znajdziecie na podstronie Publikacje, a post poniżej.

Kiedy pierwszy raz zaproponowałam uczniom tworzenie własnych komiksów, wydawało mi się, że muszę ich dodatkowo zmotywować. Zorganizowaliśmy konkurs na najciekawszy komiks dotyczący życia szkoły. Nie pozostawiliśmy jednak naszych podopiecznych bez pomocy. Prace nad komiksami wykonywali pod opieką nauczyciela, (głównie) na lekcjach informatyki. Dostali wsparcie teoretyczne w czasie, którego uświadomili sobie, czym jest komiks i jakimi prawami się kieruje. Dowiedzieli się też jak tworzyć komiks od strony technicznej (np. jak wykonać dobre zdjęcia aparatem cyfrowym, w jaki sposób rozmieszczać ramki z obrazem na stronie). Zaopatrzeni w taki zasób wiedzy i umiejętności mogli przystąpić do tworzenia własnych historii. Pracowali w grupach 4-5 osobowych samodzielnie wykonując wszystkie prace od etapu wymyślania wątku i dialogów, przez fotografowanie scen, do łączenia wszystkiego w całość w dokumencie tekstowym i drukowania komiksów. Prace uczniów przeszły nasze oczekiwania. Celnie przedstawiały rzeczywistość szkolną, były dowcipne i interesujące. A przy tworzeniu komiksów uczyli się nie tylko uczniowie, zdobywałam doświadczenie i ja. Zachęcona sukcesem, wykorzystywałam tę formę wypowiedzi uczniów jeszcze kilkakrotnie. Zawsze była to dla nich „fajna zabawa” przy okazji, której zdobywali wiele cennych umiejętności i wykazywali się kreatywnością.

Zapraszam do tworzenia komiksów w szkole, z uczniami. Nie wiecie od czego zacząć? Na początek proponuję przeczytać mój arytkuł

Serwis Snapvine udostępnia ciekawą propozycję wykorzystania fotografii w połączeniu z narracją. Z pomocą opcji tworzenia „Talking photos” – czyli „Mówiących fotografii” możemy przygotować multimedialne wizytówki, takie jak ta poniżej.

Niestety, wizytówkę możemy wykorzystać, jeśli mamy własną stronę internetową, webblog lub korzystamy z portalu społecznościowego (np. FaceBook). Po utworzeniu „Mówiącej fotografii” musimy ją opublikować, wklejając jej kod do istniejącej strony WWW lub dodając go do swojego profilu w portalu społecznościowym. Innymi słowy – Talking photos „istnieją” tylko w sieci.

Tworzenie multimedialnej wizytówki z pomocą Snapvine może służyć edukacji. Wszystko zależy od pomysłowości nauczyciela. Może ktoś podzieli się z nami własnymi pomysłami?

Oto jeden z moich:

TeacherTube to, powstały zaledwie rok temu, edukacyjny odpowiednik YouTube. W serwisie znajdziemy filmy stworzone po to, by wspierać uczenie się. Większość z nich jest anglojęzyczna, ale jest też kilka polskich. Najważniejsze, że serwis jest o wiele bezpieczniejszy od YouTube – uczniowie nie powinni tu natrafić na niewłaściwe treści.

Wśród zamieszonych w TeacherTube filmów, można znaleźć dzieła uczniów, lekcje pokazowe, czy sfilmowane doświadczenia. W serwisie można też umieszczać pliki z innymi niż filmy materiałami wspierającymi.

Teachers TV, to jak sama nazwa mówi, telewizja dla nauczycieli, a właściwie kanał telewizyjny transmitujący programy dla angielskich pedagogów. Na szczęście część materiałów tego pasma tematycznego jest udostępniana w Internecie.

Na stronie TeachersTV możemy obejrzeć ciekawe programy, a także przejrzeć inne materiały dotyczące różnych przedmiotów szkolnych oraz różnych aspektów pracy nauczyciela.

Chociaż większość z nich przedstawia angielskie rozwiązania, wiele nadaje się do zaadaptowania w polskich warunkach.

Jeśli martwimy się, że nie będziemy w stanie zrozumieć tego, o czym mowa na filmach, mam dobrą wiadomość. W materiałach dodatkowych do części filmów znajdziemy skrypty- pliki zawierające teksty narracji – o wiele łatwiej jest zrozumieć to, co się czyta, łatwiej też wtedy skorzystać ze słownika.

Publikując zdjęcia w Internecie, możemy po prostu rozmieścić je na stronie. Ale to takie banalne. Dzisiaj, młodzi ludzie wychowani na obrazach, zwykle ruchomych, oczekują czegoś więcej. A chcemy ich przecież zainteresować, chcemy, by na chwilę zatrzymali się przy naszych fotografiach (mamy w tym ukryty cel pedagogiczny), albo sami stworzyli pokaz zdjęć, który będzie przedstawiony rówieśnikom.

W sieci można znaleźć wiele serwisów, które pozwolą nam przygotować lub opublikować profesjonalne pokazy fotografii.

Postanowiłam przedstawić te, które udało mi się poznać, opisując je
w oddzielnych postach.
Niedługo pierwszy z nich.

Dlaczego nie? Ceny sprzętu poszły w dół. Nie musimy kupować aparatów
z górnej półki. Może uda się uwzględnić ich kupno w budżecie szkoły? Jeśli nie do każdej klasy, to może chociaż do naszej?

Aparat cyfrowy możemy wykorzystywać w szkole na wiele sposobów. Możemy się posłużyć nim sami, albo, jeśli to możliwe, udostępnić go naszym uczniom (idealnie byłoby więcej niż jeden).

Z jego pomocą możemy np.:

• Zapisywać to, co dzieje się w czasie lekcji, wycieczki, ważnego wydarzenia,
• Fotografować prace dzieci,
• Wyruszać na poszukiwania rzeczy, które są przedmiotem lekcji,
  np. W poszukiwaniu litery A, Gdzie się ukrywają figury geometryczne?, Wyprawa po rzeczowniki,
• Dokumentować szkolne projekty, doświadczenia, itd.,
• Przygotowywać instrukcje „Jak to zrobić? – Krok po kroku”,
• Przygotowywać fotokomiksy,
• Zmotywować do pisania, zainspirować uczniów zdjęciami,
• Przygotować dyplomy, certyfikaty, nagrody z podobiznami uczniów itd.

To tyle, co na razie przyszło mi do głowy.

Jak już się zdecydowaliśmy wykorzystywać aparat w celach edukacyjnych, dobrze byłoby podzielić się stworzoną razem z uczniami dokumentacją fotograficzną z rodzicami dzieci, czy kolegami ze szkoły. Można w tym celu organizować spotkania, ale chyba łatwiej opublikować zdjęcia na klasowej stronie internetowej (najbezpieczniej te, które nie zawierają wizerunków uczniów).

Ciekawe formy prezentacji zdjęć w necie, w następnym poście.

Jeśli macie interesujące pomysły na wykorzystanie aparatu cyfrowego
w edukacji, napiszcie o nich w komentarzach.

Moją moją przygodę z edukacją medialną opisuję w artykule przedstawiającym dwa, spośród licznych, realizowanych przeze mnie projektów w Gimnazjum
nr 133 w Warszawie:

• Interdyscyplinarny projekt edukacyjny „Festiwal filmów animowanych”
• Projekt pracy wychowawczej – Fotokomiksy „Porozumienie pomimo różnic”.

Artykuł EDUKACJA MEDIALNA W PRAKTYCE – ZE WSPOMNIEŃ NAUCZYCIELA INFORMATYKI

Mam dobrą wiadomość dla nauczycieli szukających nowych rozwiązań, nowych sposobów wspierania kreatywności uczniów poprzez wykorzystanie w nauce technologii informacyjnej.

Możemy w szkole tworzyć filmy animowane! Okazuje się, że nie jest niezbędne do tego studio telewizyjne. Jest to tak proste, że z niewielką pomocą może je wykonać nawet przedszkolak.

Potrzebne nam będą tylko: aparat cyfrowy lub kamerka internetowa, komputer z darmowym oprogramowaniem do tworzenia animacji, pomysł, trochę cierpliwości i czasu.

Poniżej przykład filmu animowanego tworzonego techniką poklatkową. Bajka została wymyślona przez moją pięcioletnią córkę i razem z nią wykonana. Jest króciutka, bo – na każdą sekundę filmu przypada 15 zdjęć.

Podobny film możesz stworzyć ze swoimi uczniami!

W ostatnim poście wspomniałam o moblogu. Tylko co to właściwie jest? Moblog to blog, który możemy tworzyć w każdej chwili, z każdego miejsca,
z którego można wysłać smsa, ponieważ do tworzenia tego typu blogu wykorzystujemy telefony komórkowe. Z ich pomocą możemy przesyłać teksty
i zdjęcia na nasz moblog. Niestety, za smsy i mmsy musimy zapłacić, zwykle tyle ile wynosi opłata u naszego operatora.

Moblog możemy tworzyć korzystając np. z serwisu Blogger, czy Moblog.

Jak i czy w ogóle wykorzystywać moblog w szkole?

Świetnym pomysłem wydaje się tworzenie moblogu z wycieczki szkolnej. W ten sposób możemy pokazać rodzicom, jak spędzamy czas na wyjeździe. Dobrze, jeśli nauczyciel będzie moderatorem wiadomości i zdecyduje, które pojawią się na stronie, a które nie. Niestety, przy tworzeniu takiego blogu musimy być bardzo ostrożni. Najbezpieczniej jest chronić go hasłem i udostępniać tylko osobom związanym z klasą.

A co wy myślicie o wykorzystaniu moblogów w Edukacji?