dorjan o TI w szkole

Bardzo spodobał mi się pomysł nauczania z pomocą rapowania. Od dawna wiemy, że piosenka może być świetnym narzędziem w edukacji. Ale czy słyszeliście rapującego matematyka ? Jeśli chcecie usłyszeć, proszę bardzo. Mr Duey to nauczyciel matematki, którego hobby to rap.  Ułamki? Nie ma problemu.  Inne tematy? Piosenki mogą być pisane na zamówienie. Niestety dla nas, po angielsku i za dolary.

A przy okazji, czy ktoś jeszcze pamięta T- Raperów z nad Wisły z ich nauczającym historii rapem? Oczywiście ich piosenki są na YouTube, ale nie jestem pewna ich legalności, więc tu nie dodaję. Ale warto sobie przypomnieć.

Niedawno pisałam o edukacyjnych walorach tworzenie komiksów. Dziś kilka przykładów. Fotokomiksy powstały z gotowych zestawów zdjęć. Zadanie polegało na utworzeniu z nich historii. Choć pakiety fotografii powtarzały się, opowieści były różne, wyjątkowo ciekawe i często dowcipne. Sprawdźcie sami. Wszystkie komiksy znajdziedzie tutaj. Poniżej tylko kilka przykładów:

Tworzenie tego rodzaju komunikatów z uczniami wydaje mi się na tyle cenne, że postanowiłam zachęcić do tego innych nauczycieli. Napisałam ten post i … artykuł. Tekst artykułu znajdziecie na podstronie Publikacje, a post poniżej.

Kiedy pierwszy raz zaproponowałam uczniom tworzenie własnych komiksów, wydawało mi się, że muszę ich dodatkowo zmotywować. Zorganizowaliśmy konkurs na najciekawszy komiks dotyczący życia szkoły. Nie pozostawiliśmy jednak naszych podopiecznych bez pomocy. Prace nad komiksami wykonywali pod opieką nauczyciela, (głównie) na lekcjach informatyki. Dostali wsparcie teoretyczne w czasie, którego uświadomili sobie, czym jest komiks i jakimi prawami się kieruje. Dowiedzieli się też jak tworzyć komiks od strony technicznej (np. jak wykonać dobre zdjęcia aparatem cyfrowym, w jaki sposób rozmieszczać ramki z obrazem na stronie). Zaopatrzeni w taki zasób wiedzy i umiejętności mogli przystąpić do tworzenia własnych historii. Pracowali w grupach 4-5 osobowych samodzielnie wykonując wszystkie prace od etapu wymyślania wątku i dialogów, przez fotografowanie scen, do łączenia wszystkiego w całość w dokumencie tekstowym i drukowania komiksów. Prace uczniów przeszły nasze oczekiwania. Celnie przedstawiały rzeczywistość szkolną, były dowcipne i interesujące. A przy tworzeniu komiksów uczyli się nie tylko uczniowie, zdobywałam doświadczenie i ja. Zachęcona sukcesem, wykorzystywałam tę formę wypowiedzi uczniów jeszcze kilkakrotnie. Zawsze była to dla nich „fajna zabawa” przy okazji, której zdobywali wiele cennych umiejętności i wykazywali się kreatywnością.

Zapraszam do tworzenia komiksów w szkole, z uczniami. Nie wiecie od czego zacząć? Na początek proponuję przeczytać mój arytkuł

Niewtajemniczonym, chcę przedstawić moją nową stronę poświęconą wykorzystaniu technologii informacyjnej w kształceniu wczesnoszkolnym. Materiały na nią powstały przy przygotowywaniu przeze mnie zajęć dla słuchaczy Studium Podyplomowego Informatyki dla Nauczycieli EFS. Stronę zamierzam sukcesywnie uzupełniać, a na razie znajdziecie na niej:

• filmy instruktażowe i samouczki (wersje gotowe do wydrukowania) – dla nauczycieli, którzy sami chcą się czegoś nauczyć,
• gotowe zadania dla uczniów, do wykorzystania na zajęciach z dziećmi klas najmłodszych,
• linki do stron internetowych z pracami słuchaczy Studium.

Warto przejrzeć zawartość strony nawet, jeśli nie mamy do czynienia z najmłodszymi uczniami. Materiały, które tam znajdziecie mogą zainspirować każdego nauczyciela. Zapraszam!  eduti.blogspot.com

Serwis Snapvine udostępnia ciekawą propozycję wykorzystania fotografii w połączeniu z narracją. Z pomocą opcji tworzenia „Talking photos” – czyli „Mówiących fotografii” możemy przygotować multimedialne wizytówki, takie jak ta poniżej.

Niestety, wizytówkę możemy wykorzystać, jeśli mamy własną stronę internetową, webblog lub korzystamy z portalu społecznościowego (np. FaceBook). Po utworzeniu „Mówiącej fotografii” musimy ją opublikować, wklejając jej kod do istniejącej strony WWW lub dodając go do swojego profilu w portalu społecznościowym. Innymi słowy – Talking photos „istnieją” tylko w sieci.

Tworzenie multimedialnej wizytówki z pomocą Snapvine może służyć edukacji. Wszystko zależy od pomysłowości nauczyciela. Może ktoś podzieli się z nami własnymi pomysłami?

Oto jeden z moich:

TeacherTube to, powstały zaledwie rok temu, edukacyjny odpowiednik YouTube. W serwisie znajdziemy filmy stworzone po to, by wspierać uczenie się. Większość z nich jest anglojęzyczna, ale jest też kilka polskich. Najważniejsze, że serwis jest o wiele bezpieczniejszy od YouTube – uczniowie nie powinni tu natrafić na niewłaściwe treści.

Wśród zamieszonych w TeacherTube filmów, można znaleźć dzieła uczniów, lekcje pokazowe, czy sfilmowane doświadczenia. W serwisie można też umieszczać pliki z innymi niż filmy materiałami wspierającymi.

Teachers TV, to jak sama nazwa mówi, telewizja dla nauczycieli, a właściwie kanał telewizyjny transmitujący programy dla angielskich pedagogów. Na szczęście część materiałów tego pasma tematycznego jest udostępniana w Internecie.

Na stronie TeachersTV możemy obejrzeć ciekawe programy, a także przejrzeć inne materiały dotyczące różnych przedmiotów szkolnych oraz różnych aspektów pracy nauczyciela.

Chociaż większość z nich przedstawia angielskie rozwiązania, wiele nadaje się do zaadaptowania w polskich warunkach.

Jeśli martwimy się, że nie będziemy w stanie zrozumieć tego, o czym mowa na filmach, mam dobrą wiadomość. W materiałach dodatkowych do części filmów znajdziemy skrypty- pliki zawierające teksty narracji – o wiele łatwiej jest zrozumieć to, co się czyta, łatwiej też wtedy skorzystać ze słownika.

Na stronie animoto.com znajduje się aplikacja internetowa, która automatycznie i bez problemu wygeneruje ze zdjęć profesjonalnie wyglądające teledyski. Każdy film tworzony przez Animoto, będzie jedyny
i niepowtarzalny, nawet, jeśli spróbujemy stworzyć następny z tej samej serii zdjęć. Nie musimy się martwić skąd wziąć muzykę, ponieważ serwis Animoto udostępnia nam materiał audio, który może się stać tłem muzycznym filmu.
Za darmo możemy tworzyć teledyski trwające do 30 sekund.

Aby korzystać z możliwości Animoto, należy założyć konto i zalogować się do serwisu. Proponuję, by robili to nauczyciele, uczniowie mogą założyć konto, jeśli mają skończone 13 lat.

“Nasze prace – kasztanki”

W Internecie jest dużo serwisów oferujących tworzenie takich pokazów.
Ja przedstawię Slide. Serwis ten jest stworzony dla tych, którzy chcą pokazać swoje zdjęcia w ciekawy, nie monotonny sposób. Daje nam do dyspozycji wiele narzędzi. Fotografie mogą być w profesjonalny sposób animowane, otoczone ramkami, zmienione z pomocą różnorodnych efektów oraz okraszone (tak, to dobre słowo) dodatkowymi elementami ruchomymi – z tymi lepiej uważać, bo mogą od nich rozboleć oczy. Jest tu tak dużo możliwości, że obawiam się, że młodzi ludzie mogą ulec pokusie użycia zbyt wielu z nich. Pamiętajmy, umiar
i prostota.

Jeśli chcemy wzbogacić nasz pokaz muzyką, nie będzie z tym problemów, serwis udostępnia nam pliki muzyczne, które możemy swobodnie dołączać do zdjęć.

Gotowy pokaz możemy w łatwy sposób umieścić na swojej stronie internetowej lub wysłać mailem. Niestety, będzie on wyświetlany automatycznie po załadowaniu strony i w pętli, czyli bez końca. Brakuje mi tu, chociaż możliwości zatrzymania pokazu.

Przykładowy pokaz slajdów

Jeśli ktoś lubi tego typu pokazy, może zajrzeć na stronę serwisu Bubbleshare, który proponuje podobne usługi.

Publikując zdjęcia w Internecie, możemy po prostu rozmieścić je na stronie. Ale to takie banalne. Dzisiaj, młodzi ludzie wychowani na obrazach, zwykle ruchomych, oczekują czegoś więcej. A chcemy ich przecież zainteresować, chcemy, by na chwilę zatrzymali się przy naszych fotografiach (mamy w tym ukryty cel pedagogiczny), albo sami stworzyli pokaz zdjęć, który będzie przedstawiony rówieśnikom.

W sieci można znaleźć wiele serwisów, które pozwolą nam przygotować lub opublikować profesjonalne pokazy fotografii.

Postanowiłam przedstawić te, które udało mi się poznać, opisując je
w oddzielnych postach.
Niedługo pierwszy z nich.

Dlaczego nie? Ceny sprzętu poszły w dół. Nie musimy kupować aparatów
z górnej półki. Może uda się uwzględnić ich kupno w budżecie szkoły? Jeśli nie do każdej klasy, to może chociaż do naszej?

Aparat cyfrowy możemy wykorzystywać w szkole na wiele sposobów. Możemy się posłużyć nim sami, albo, jeśli to możliwe, udostępnić go naszym uczniom (idealnie byłoby więcej niż jeden).

Z jego pomocą możemy np.:

• Zapisywać to, co dzieje się w czasie lekcji, wycieczki, ważnego wydarzenia,
• Fotografować prace dzieci,
• Wyruszać na poszukiwania rzeczy, które są przedmiotem lekcji,
  np. W poszukiwaniu litery A, Gdzie się ukrywają figury geometryczne?, Wyprawa po rzeczowniki,
• Dokumentować szkolne projekty, doświadczenia, itd.,
• Przygotowywać instrukcje „Jak to zrobić? – Krok po kroku”,
• Przygotowywać fotokomiksy,
• Zmotywować do pisania, zainspirować uczniów zdjęciami,
• Przygotować dyplomy, certyfikaty, nagrody z podobiznami uczniów itd.

To tyle, co na razie przyszło mi do głowy.

Jak już się zdecydowaliśmy wykorzystywać aparat w celach edukacyjnych, dobrze byłoby podzielić się stworzoną razem z uczniami dokumentacją fotograficzną z rodzicami dzieci, czy kolegami ze szkoły. Można w tym celu organizować spotkania, ale chyba łatwiej opublikować zdjęcia na klasowej stronie internetowej (najbezpieczniej te, które nie zawierają wizerunków uczniów).

Ciekawe formy prezentacji zdjęć w necie, w następnym poście.

Jeśli macie interesujące pomysły na wykorzystanie aparatu cyfrowego
w edukacji, napiszcie o nich w komentarzach.