dorjan o TI w szkole

Na stronie http://flickrcc.bluemountains.net/index.php znajduje się narzędzie, które pozwoli Wam znaleźć i w odpowiedni sposób oznaczyć grafikę z licencję Creative Commons (licencja ze zgodą na publikację).

Zdjęcia, które znajdziemy z pomocą tej strony możemy opublikować na naszej stronie internetowej, pod warunkiem podania autora i adresu strony. Serwis FlickrCC pozwala nam te informacje dołączyć do zdjęcia.

Instrukcje krok po kroku:

1. W okienku Find (znajdź) wpisujemy słowo klucz, wg którego będziemy przeszukiwać zdjęcia.
2. Po lewej stronie wyświetlą się ikony znalezionych zdjęć. Następne strony z wyszukaną grafiką wybieramy kliknięciem w napis more (więcej) znajdujący pod ikonami.
3. Kliknięcie w wybrane zdjęcie spowoduje wyświetlenie jego powiększenia po prawej stronie ekranu.
4. Jeśli zdecydowaliśmy się pobrać zdjęcie, musimy wcześniej dodać do niego informacje o autorze. W tym celu klikamy link in house umieszczony nad zdjęciem. W ten sposób przejdziemy do edytora zdjęć serwisu flickrCC.

W oknie flickrCC Image Editor, możemy:

• Wybrać kształt i rozmiar zdjęcia klikając w odpowiedni napis:
• Square (kwadrat)- Thumbnail (ikona)- Small (mały)- Medium (średni)- Large (duży)- Original (rozmiar oryginalny)
• Dodać do zdjęcia jego atrybuty, czyli informacje o autorze, adres strony, z której pobrano fotografię oraz rodzaj licencji (wymagany rozmiar – minimum średni).
• Dokonać wiele innych zmian (nie są niezbędne, więc na razie ich nie opisuję).

1. W ramce Attribution ustalamy kolor tekstu i tła, a potem zatwierdzamy wybór przycikiem Add atribution.
2. Pod zdjęciem pojawi się prostokąt ze wszystkimi niezbędnymi informacjami o zdjęciu.
3. Plik z fotografią zapisujemy na dysku klikając zdjęcie prawym przyciskiem myszy i wybierając z menu podręcznego opcję zapisz obraz jako (lub podobną, zależy od przeglądarki, z pomocą której oglądamy stronę).
4. Zapisane zdjęcie będzie wyświetlane z dodanymi do niego atrybutami.
5. Tak przygotowaną grafikę możemy dodać do własnej strony. Postępujemy zgodnie z prawem autorskim.

Zanim cokolwiek opublikujemy w Internecie, powinniśmy poznać zasady publikacji własnych i cudzych prac. Specjalnie dla uczniów, przygotowałam prezentację, która w przystępny sposób przybliża najważniejsze problemy związane z rozpowszechnianiem utworów w sieci. Oczywiści, mogą z niej skorzystać także nauczyciele. Zapraszam do obejrzenia.

Kto czyta mojego bloga, ten wie, że zachęcam nauczycieli do wykorzystywania narzędzi Web 2.0. Nie wszyscy jednak wiedzą, co to jest. W tym poście postaram się krótko to wyjaśnić.

Web 2.0 to ta część Internetu, która opiera się na tworzeniu treści, współpracy między użytkownikami Internetu, współdzieleniu się zasobami. Nie tylko przedstawia nam gotowe do odbioru materiały, ale przede wszystkim daje możliwości pokazania własnych, pozwala na interakcje między odbiorcami i twórcami.

Web 2.0 ma charakter społecznościowy i proponuje nowe podejście do praw autorskich – Internet ma być miejscem dzielenia się z innymi własnymi tworami na zasadzie mniej lub bardziej wolnych licencji. Podstawowe możliwości udostępniane przez serwisy Web 2.0 są bezpłatne, a więc dostępne szerszemu odbiorcy.

Niestety, w związku z tym, że każdy może coś opublikować trudniej jest kontrolować jakość i treść publikowanych materiałów. Korzystając z Web. 2.0 należy nauczyć się krytycznego oceniania zarówno własnych jak i cudzych prac.

Główne formy Web 2.0:

Wiki – to oprogramowanie umożliwiające współpracę wielu użytkowników przy tworzeniu treści internetowych, najpopularniejsze to MediaWiki, encyklopedia wikipedia.

Blogi – pozwalają na archiwizację wpisów, dają możliwość komentowania, pozwalają tworzyć odnośniki do innych ciekawych miejsc w sieci.

Media-sharing services, czyli serwisy współdzielenia i wymiany plików – mogą to być serwisy podcastingu, vidcastingu, współdzielenia wideo, fotografii, prezentacji oraz dokumentów.

Przykłady:

• YouTube – filmy,
• Yahoo,
• Flickr – fotografie,
• SlideShare – prezentacje i inne dokumenty,
• Scribd – różne rodzaje dokumentów,
• Jamendo – muzyka.

Serwisy społeczności internetowych np.:

• MySpace,
• Facebook,
• Grono.net,

Social bookmarking, czyli miejsca, które pozwalają użytkownikom Internetu polecać odnalezione przez nich ciekawe strony WWW.

Przykłady:

• Del.icio.us,
• Wykop,
• Linkr,
• Gwar.

Czy powyższe przybliżenie idei Web 2.0 jest wystarczające? Czekam na Wasze komentarze.

We wcześniejszych postach zachęcałam do tworzenia z uczniami własnych komunikatów medialnych. Tworząc te złożone z wielu mediów, często wykorzystujemy materiały innych autorów. Jeśli będziemy chcieli takie prace opublikować w Internecie, musimy uważać na prawa autorskie. Wszystko to, co rozpowszechniamy w Internecie, musi posiadać zgodę właścicieli praw autorskich na takie rozpowszechnianie. Na szczęście, wielu autorów udostępnia swoje prace (np. na licencji Creative Commons) do publikacji, pod warunkiem, że nie będą wykorzystywane w celach komercyjnych.

Młodym twórcom i ich nauczycielom przydadzą się informacje, gdzie mogą je znaleźć.

Wyszukiwanie mediów możemy zacząć od strony Wikimedia Commons, częściowo przetłumaczonej na język polski. Znajdziemy tu grafiki, zdjęcia, dźwięki, animacje, teksty mówione, filmy. Możemy je w dowolny sposób wykorzystywać pod warunkiem podania źródła i autora oraz pod warunkiem zachowania tej samej wolnej licencji dla dzieł pochodnych. Media możemy odnaleźć z pomocą wyszukiwarki lub przeglądając kategorie.

W odnalezieniu materiałów do publikowania i wykorzystania w edukacji pomocna będzie wyszukiwarka znajdująca się na stronie CreativeCommons. Korzysta ona z mechanizmów wyszukiwania Google i Yahoo!, z internetowej aplikacji do zarządzania i przechowywania zdjęć Flickr, serwisów blip.tv (klipy wideo), Owl Music Serach (muzyka) oraz SpinXpress (wideo, audio, obraz).

Twórcom muzyki przyda się Soundsnap – platforma, na której możemy umieszczać własne efekty dźwiękowe i sample (próbki, pętle) muzyczne oraz wyszukiwać prace innych.

Na Jamendo znajdziemy muzykę, którą artyści udostępniają pozwalając wszystkim na jej pobieranie i dzielenie się nią za darmo, legalnie i w sposób nieograniczony.

W Internecie można znaleźć też inne serwisy udostępniające media np. na stronie Webit, w bibliotece multimediów, znajdują się pogrupowane wg kategorii obrazy, dźwięki i pliki wideo (te ostatnie nie są objęte licencją Creative Commons).

Jeśli znacie inne ciekawe miejsca ze zbiorami materiałów do wykorzystania w Edukacji i do publikacji, proszę napiszcie o nich w komentarzach.

Internet może być doskonałym miejscem przedstawiania rodzicom prac dzieci. Uczniowie mogąc się pochwalić swoimi działami będą bardziej zmotywowani do pracy, a z rodzicami łatwiej będzie nawiązać nić współpracy.

W sieci możemy prezentować np.:

• Prace artystyczne i techniczne – robiąc ich zdjęcia,
• Prace literackie – w postaci tekstu lub nagrania,
• Prezentacje multimedialne i filmy (uwaga na prawa autorskie – więcej tutaj).

Najbezpieczniej będzie, gdy materiały te będą dostępne tylko wybranym osobom, chociaż, jeśli nie będzie w nich informacji o uczniach, czy ich wizerunków, mogą być ogólnodostępne.

Jak i gdzie przedstawiać prace dzieci? Najlepiej tak, by nie było to ani czasochłonne, ani kłopotliwe zarówno dla uczniów jak i nauczyciela. Dobrym rozwiązaniem wydaje się strona internetowa.

Poniżej przedstawię dwie propozycje ułatwiające zarządzanie stroną:

Najłatwiej taką stronę stworzyć korzystając z serwisu do tworzenia blogów, czyli prowadzić blog edukacyjny z pracami uczniów.

Materiały te będzie można w prosty sposób umieścić na stronie i (dodatkowo) komentować. Dzięki możliwości wysyłania maila do blogu i umieszczanie jego treści jako kolejnego posta – tworzyć bloga będą mogli sami uczniowie – zmniejszy to obciążenie nauczyciela, który będzie tylko moderatorem strony.

Niestety, im młodsi uczniowie, tym więcej pracy po stronie nauczyciela.

Innym sposobem dzielenia się materiałami uczniów jest skorzystanie z serwisu drop.io. Umożliwia on (bez potrzeby zakładania konta) tworzenie strony internetowej, która może być zabezpieczona hasłem, nie jest dołączana do katalogu wyszukiwarek, a pozwala w prosty sposób dodawać różnorodne pliki, notatki, czy hiperłącza do innych stron.

Uczniowie wskazują plik lub pliki i jednym kliknięciem umieszczają na stworzonej wcześniej stronie. Przechowywane w ten sposób materiały można przeglądać, dodawać, ściągać na dysk własnego komputera. Nawet ograniczenie ilości danych do 100 MB nie jest tu problemem. Zawsze możemy stworzyć nową stronę i dołączyć ją do strony, którą wybierzemy jako główną, za pomocą linku.

W przypadku korzystania z tego serwisu, musimy mieć zaufanie do uczniów. Niestety istnieje tu możliwość umieszczania na stronie niewłaściwych treści. Będziemy je mogli usunąć, ale ktoś wcześniej może je zdążyć obejrzeć.

Oba sposoby tworzenia stron mogą być też przydatne, gdy chcemy gromadzić materiały dla uczniów, do wykorzystania przez nich na lekcjach lub w domu. Zarówno w przypadku tworzenia bloga, jak i drop.io strona może być niewidoczna dla osób postronnych.

Zachęcam do publikacji prac uczniów i materiałów dla nich oraz skorzystania
z jednego z przedstawionych sposobów. Oczywiście, jest ich więcej. Jeśli je znacie, napiszcie o nich w komentarzach.

Jeśli chcemy publikować w Internecie grafikę, której nie jesteśmy autorami, musimy mieć na to ich zgodę. Na szczęście w sieci istnienie wiele stron, na których znajduje się przyzwolenie na publikację w celach edukacyjnych.

Oto niektóre z nich:

http://www.freefoto.com/index.jsp

http://www.flickr.com/

http://commons.wikimedia.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna

Przeszkodą w ich pełnym wykorzystaniu, może być brak znajomości języka angielskiego. W Internecie znajduje się narzędzie, które pozwoli ją pokonać.

Pod adresem http://lingro.com/ znajduje się słownik internetowy, który pozwala za pomocą jednego kliknięcie, tłumaczyć poszczególne słowa strony WWW. Wystarczy wyświetlić ją w oknie lingro.
Jak to zrobić? Kliknij obrazek, aby zobaczyć szczegółowe instrukcje.

Nauczyciel przygotowując zajęcia i materiały na nie, musi orientować się w prawie autorskim. Tych, którzy są zainteresowani tym tematem zapraszam do przeczytania przygotowanego przeze mnie, jakiś czas temu, krótkiego przewodnika po prawie autorskim.

artykuł (PDF – 206 KB) [2004-09-16]