dorjan o TI w szkole

Na stronie http://flickrcc.bluemountains.net/index.php znajduje się narzędzie, które pozwoli Wam znaleźć i w odpowiedni sposób oznaczyć grafikę z licencję Creative Commons (licencja ze zgodą na publikację).

Zdjęcia, które znajdziemy z pomocą tej strony możemy opublikować na naszej stronie internetowej, pod warunkiem podania autora i adresu strony. Serwis FlickrCC pozwala nam te informacje dołączyć do zdjęcia.

Instrukcje krok po kroku:

1. W okienku Find (znajdź) wpisujemy słowo klucz, wg którego będziemy przeszukiwać zdjęcia.
2. Po lewej stronie wyświetlą się ikony znalezionych zdjęć. Następne strony z wyszukaną grafiką wybieramy kliknięciem w napis more (więcej) znajdujący pod ikonami.
3. Kliknięcie w wybrane zdjęcie spowoduje wyświetlenie jego powiększenia po prawej stronie ekranu.
4. Jeśli zdecydowaliśmy się pobrać zdjęcie, musimy wcześniej dodać do niego informacje o autorze. W tym celu klikamy link in house umieszczony nad zdjęciem. W ten sposób przejdziemy do edytora zdjęć serwisu flickrCC.

W oknie flickrCC Image Editor, możemy:

• Wybrać kształt i rozmiar zdjęcia klikając w odpowiedni napis:
• Square (kwadrat)- Thumbnail (ikona)- Small (mały)- Medium (średni)- Large (duży)- Original (rozmiar oryginalny)
• Dodać do zdjęcia jego atrybuty, czyli informacje o autorze, adres strony, z której pobrano fotografię oraz rodzaj licencji (wymagany rozmiar – minimum średni).
• Dokonać wiele innych zmian (nie są niezbędne, więc na razie ich nie opisuję).

1. W ramce Attribution ustalamy kolor tekstu i tła, a potem zatwierdzamy wybór przycikiem Add atribution.
2. Pod zdjęciem pojawi się prostokąt ze wszystkimi niezbędnymi informacjami o zdjęciu.
3. Plik z fotografią zapisujemy na dysku klikając zdjęcie prawym przyciskiem myszy i wybierając z menu podręcznego opcję zapisz obraz jako (lub podobną, zależy od przeglądarki, z pomocą której oglądamy stronę).
4. Zapisane zdjęcie będzie wyświetlane z dodanymi do niego atrybutami.
5. Tak przygotowaną grafikę możemy dodać do własnej strony. Postępujemy zgodnie z prawem autorskim.

Dzisiaj parę słów na temat aplikacji internetowej, która znajduje się w serwisie VoiceThread.

Serwis pozwala tworzyć (tylko online) prezentacje interaktywne, które świetnie nadają się do współpracy między szkołami, czy przedszkolami. Do pokazu można wstawiać zdjęcia i inne dokumenty oraz dodawać nagranie własnego głosu, dymek z tekstem (alfabet łaciński) lub film nagrany z pomocą kamery internetowej – które to są doskonałym uzupełnieniem prezentacji.

Do tak przygotowanego przekazu, każdy z odbiorców może dodać komentarz – w postaci tekstu, nagrania audio lub wideo. Można więc w ten sposób przygotowywać materiały, które będą prowokowały do prostej wypowiedzi słownej, dyskusji, wymiany informacji.

Jest to doskonałe narzędzie do komunikowania się za pomocą różnych mediów. Choć korzystamy z serwisu internetowego, uczniowie nie muszą się do niego logować. Nauczyciel udostępnia im tożsamości, które reprezentowane są przez proste rysunki (np. znaczek dziecka z przedszkola). Prace możemy opublikować dla szerszej publiczności lub dać do nich dostęp tylko wybranym osobom. Wprawdzie za darmo można stworzyć tylko 3 takie prezentacje, ale zawsze możemy założyć kolejne konto i mieć do dyspozycji kolejne 3 próby.

Przykład takiego pokazu:

Powiększenie pokazu po kliknięciu w poniższy link:

http://voicethread.com/invite/64140/oDOotEOOu5/

Zapraszam do dodawania komentarzy. Wystarczy kliknąć przycisk Commend na dole ekranu i zarejestrować się w serwisie.

Chciałam zaprosić nauczycieli szkół podstawowych i gimnazjów, (głównie tych, którzy mieszkają w Warszawie lub okolicy) na ciekawie zapowiadającą się, Konferencję Metodyczną „Wykorzystanie nowych technologii w nauczaniu przedmiotów nieinformatycznych”. Odbędzie się ona w dniach 27-28 września w Wyższej Szkole Pedagogicznej ZNP w Warszawie (ul. Smulikowskiego 6/8). Sobota jest zaplanowana dla nauczycieli bloku matematyczno-przyrodniczego, a niedziela dla nauczycieli bloku humanistycznego. Każdy dzień podzielony jest na dwie części: wykłady i warsztaty przy komputerach.

Szczególnie zapraszam na warsztaty prowadzone przeze mnie w niedzielę –  „Tworzenie komiksu na potrzeby edukacji” – w czasie, których uczestnicy dowiedzą się jak tworzyć komiks, nie będąc uzdolnionym manualnie. Prześledzą jego wykonanie od etapu planowania, przez pracę z komputerem przy wykorzystaniu dostępnych w szkole programów i aplikacji internetowych, po rozpowszechnianie gotowych prac. Stworzą własne historie, wykazując się kreatywnością i zdobywając cenne, praktyczne umiejętności wykorzystania TI w szkole.

Szczegółowy program konferencji znajduje się tutaj. Udział w konferencji jest bezpłatny, a zapisy odbywają się drogą internetową.

W nauczaniu z powodzeniem możemy wykorzystywać materiały audio przygotowane przez nauczycieli i samych uczniów. Nauczyciele mogą nagrywać wykłady z lekcji oraz materiały uzupełniające. Uczniowie mogą nagraniami zastąpić tradycyjne referaty, nagrywać czytane przez siebie własne utwory (wiersze, opowiadania, słuchowiska), wywiady przeprowadzone z rówieśnikami, ciekawymi osobami czy ekspertami.

Dzielenie się stworzonymi przez siebie materiałami audio może przebiegać na kilka sposobów:

• Przechowywanie w szkolnej, lokalnej sieci,
• Nagrywanie na płyty CD,
• Umieszczenie na platformie e-learningowej (np. Moodle),
• Udostępnianie przez Internet w miejscach chronionych hasłem (np. serwis drop.io),
• Publikowanie jako seryjne audycje w postaci podcastu (np. z pomocą serwisu Podomatic).

Jeśli umieścimy je w Internecie, uczniowie będą mogli z nich skorzystać w dowolnym, dogodnym dla siebie momencie. Szczególnie zachęcam do tworzenia podcastów, które stało się bardzo proste przy wykorzystaniu serwisu Podomatic. Jedyna niedogodność z nim związana, to obecność reklam. Aby mieć własny podcast wystarczy założyć konto, utworzyć stronę (z pomocą gotowych szablonów) i dołączyć do niej przygotowane wcześniej audycje.

Strona serwisu Podomatic z odnośnikami do przykładowych podcastów edukacyjnych:

Więcej o podcastach w artykule, w dziale Publikacje.

Kto czasem zagląda na stronę z moim blogiem pewnie zauważył, że dawno nic nie pisałam. Powody? Oczywiście, problemy z czasem, ale i inne ważniejsze.
Wszystko przez Google Analytics, a właściwie, brak ruchu na moim blogu.
Bo Google Analytics to narzędzie, które pozwala analizować statystyki stron WWW. Dzięki niemu dowiadujemy się ile osób odwiedza naszą witrynę, jakie podstrony przeglądają, ile czasu im to zajmuje, jak dotarli do naszej strony i wiele innych, ciekawych rzeczy.
Ja też się dowiedziałam … i minął mi zapał do pisania. Nie warto się trudzić, jeśli nikt lub prawie nikt nie czyta tego, co napisałeś.
Na szczęście mimo, że nie aktualizowałam mojego bloga, raz po raz ktoś do niego zaglądał. Statystyki się poprawiły, a z nimi pomału wracał zapał do pisania. Dlatego biorę się do pracy i obiecuję poprawę. Na popularność bloga trzeba sobie zasłużyć. Ale wymaga to też czasu.
Wróćmy do Google Analytics – jego możliwości są niesamowite. Pozwala nie tylko na przeglądanie danych dotyczących odwiedzających twoją stronę, ale przede wszystkim na ich zaawansowaną analizę. A wystarczy tylko założyć konto i wkleić do kodu własnej strony skrypt wygenerowany przez GA.
Dużą zaletą serwisu jest to, że jest darmowy, a od niedawna także spolszczony. Jeśli zainteresowało was to narzędzie zapraszam na stronę Google Analytics  oraz Blog o produktach Google, gdzie znajdziecie kurs obsługi tego serwisu.

Serwis Snapvine udostępnia ciekawą propozycję wykorzystania fotografii w połączeniu z narracją. Z pomocą opcji tworzenia „Talking photos” – czyli „Mówiących fotografii” możemy przygotować multimedialne wizytówki, takie jak ta poniżej.

Niestety, wizytówkę możemy wykorzystać, jeśli mamy własną stronę internetową, webblog lub korzystamy z portalu społecznościowego (np. FaceBook). Po utworzeniu „Mówiącej fotografii” musimy ją opublikować, wklejając jej kod do istniejącej strony WWW lub dodając go do swojego profilu w portalu społecznościowym. Innymi słowy – Talking photos „istnieją” tylko w sieci.

Tworzenie multimedialnej wizytówki z pomocą Snapvine może służyć edukacji. Wszystko zależy od pomysłowości nauczyciela. Może ktoś podzieli się z nami własnymi pomysłami?

Oto jeden z moich:

Dzisiaj o scanR – serwisie, który sprawia, że nasze cyfrowe aparaty fotograficzne (głównie te w komórkach) stają się skanerami, kopiarkami lub faksami. Z jego pomocą możemy zamieniać zdjęcia dokumentów drukowanych w pliki zapisane w formacie PDF. Fotografie białych tablic, np. z notatkami wykładowcy wypisanymi flamastrem, w obrazy w formie cyfrowej, które można wydrukować, czy przesłać mailem. Inna opcja, pewnie przydatna nauczycielom w trochę mniejszym stopniu, pozwala papierową wizytówkę zmienić w dokument, który będzie zgodny z formatem Microsoft Outlook.

Wystarczy zrobić zdjęcie, przesłać je mailem do serwisu i poczekać na list z odpowiedzią zawierającą załącznik. Serwis jest darmowy, ale ilość skanowanych dokumentów jest ograniczona do kilku na miesiąc.

Tu znajdziecie przykłady „przeróbek”:

• Białej tablicy
• Dokumentów tekstowych
• Wizytówek.

Myślę, że nie muszę was przekonywać do użyteczności tego serwisu. Mogą z niego korzystać studenci i uczniowie, którzy nie lubią przepisywać z tablicy (niestety, nie z tej, po której piszemy kredą), robić notatek w czasie lekcji, czy wykładu. Ci, którzy nie mają pod ręką skanera, a potrzebują zrobić kopię ważnego dokumentu, czy ciekawego artykułu.

Niektórzy pomyślą serwis dla leniwych? Nie zgodzę się, myślę, że raczej dla przedsiębiorczych. Może przydać się każdemu, pod warunkiem, że dysponuje telefonem z aparatem cyfrowym.

We wcześniejszych postach zachęcałam do tworzenia z uczniami własnych komunikatów medialnych. Tworząc te złożone z wielu mediów, często wykorzystujemy materiały innych autorów. Jeśli będziemy chcieli takie prace opublikować w Internecie, musimy uważać na prawa autorskie. Wszystko to, co rozpowszechniamy w Internecie, musi posiadać zgodę właścicieli praw autorskich na takie rozpowszechnianie. Na szczęście, wielu autorów udostępnia swoje prace (np. na licencji Creative Commons) do publikacji, pod warunkiem, że nie będą wykorzystywane w celach komercyjnych.

Młodym twórcom i ich nauczycielom przydadzą się informacje, gdzie mogą je znaleźć.

Wyszukiwanie mediów możemy zacząć od strony Wikimedia Commons, częściowo przetłumaczonej na język polski. Znajdziemy tu grafiki, zdjęcia, dźwięki, animacje, teksty mówione, filmy. Możemy je w dowolny sposób wykorzystywać pod warunkiem podania źródła i autora oraz pod warunkiem zachowania tej samej wolnej licencji dla dzieł pochodnych. Media możemy odnaleźć z pomocą wyszukiwarki lub przeglądając kategorie.

W odnalezieniu materiałów do publikowania i wykorzystania w edukacji pomocna będzie wyszukiwarka znajdująca się na stronie CreativeCommons. Korzysta ona z mechanizmów wyszukiwania Google i Yahoo!, z internetowej aplikacji do zarządzania i przechowywania zdjęć Flickr, serwisów blip.tv (klipy wideo), Owl Music Serach (muzyka) oraz SpinXpress (wideo, audio, obraz).

Twórcom muzyki przyda się Soundsnap – platforma, na której możemy umieszczać własne efekty dźwiękowe i sample (próbki, pętle) muzyczne oraz wyszukiwać prace innych.

Na Jamendo znajdziemy muzykę, którą artyści udostępniają pozwalając wszystkim na jej pobieranie i dzielenie się nią za darmo, legalnie i w sposób nieograniczony.

W Internecie można znaleźć też inne serwisy udostępniające media np. na stronie Webit, w bibliotece multimediów, znajdują się pogrupowane wg kategorii obrazy, dźwięki i pliki wideo (te ostatnie nie są objęte licencją Creative Commons).

Jeśli znacie inne ciekawe miejsca ze zbiorami materiałów do wykorzystania w Edukacji i do publikacji, proszę napiszcie o nich w komentarzach.

TeacherTube to, powstały zaledwie rok temu, edukacyjny odpowiednik YouTube. W serwisie znajdziemy filmy stworzone po to, by wspierać uczenie się. Większość z nich jest anglojęzyczna, ale jest też kilka polskich. Najważniejsze, że serwis jest o wiele bezpieczniejszy od YouTube – uczniowie nie powinni tu natrafić na niewłaściwe treści.

Wśród zamieszonych w TeacherTube filmów, można znaleźć dzieła uczniów, lekcje pokazowe, czy sfilmowane doświadczenia. W serwisie można też umieszczać pliki z innymi niż filmy materiałami wspierającymi.

Teachers TV, to jak sama nazwa mówi, telewizja dla nauczycieli, a właściwie kanał telewizyjny transmitujący programy dla angielskich pedagogów. Na szczęście część materiałów tego pasma tematycznego jest udostępniana w Internecie.

Na stronie TeachersTV możemy obejrzeć ciekawe programy, a także przejrzeć inne materiały dotyczące różnych przedmiotów szkolnych oraz różnych aspektów pracy nauczyciela.

Chociaż większość z nich przedstawia angielskie rozwiązania, wiele nadaje się do zaadaptowania w polskich warunkach.

Jeśli martwimy się, że nie będziemy w stanie zrozumieć tego, o czym mowa na filmach, mam dobrą wiadomość. W materiałach dodatkowych do części filmów znajdziemy skrypty- pliki zawierające teksty narracji – o wiele łatwiej jest zrozumieć to, co się czyta, łatwiej też wtedy skorzystać ze słownika.

Niedawno pisałam o screencaście i o tworzeniu blogów w serwisie Blogger. Dziś połączenie obydwu tematów. Poniżej screencast, w którym pokazuję, jak stworzyć bloga w Bloggerze i co zmienić w jego ustawieniach, aby ułatwić sobie pracę i uniknąć kłopotów.

Proponuję powiększyć okno na cały ekran.

http://www.teachertube.com/view_video.php?viewkey=2e4b7594fd3d3b67f36e