dorjan o TI w szkole

Na stronie animoto.com znajduje się aplikacja internetowa, która automatycznie i bez problemu wygeneruje ze zdjęć profesjonalnie wyglądające teledyski. Każdy film tworzony przez Animoto, będzie jedyny
i niepowtarzalny, nawet, jeśli spróbujemy stworzyć następny z tej samej serii zdjęć. Nie musimy się martwić skąd wziąć muzykę, ponieważ serwis Animoto udostępnia nam materiał audio, który może się stać tłem muzycznym filmu.
Za darmo możemy tworzyć teledyski trwające do 30 sekund.

Aby korzystać z możliwości Animoto, należy założyć konto i zalogować się do serwisu. Proponuję, by robili to nauczyciele, uczniowie mogą założyć konto, jeśli mają skończone 13 lat.

“Nasze prace – kasztanki”

W Internecie jest dużo serwisów oferujących tworzenie takich pokazów.
Ja przedstawię Slide. Serwis ten jest stworzony dla tych, którzy chcą pokazać swoje zdjęcia w ciekawy, nie monotonny sposób. Daje nam do dyspozycji wiele narzędzi. Fotografie mogą być w profesjonalny sposób animowane, otoczone ramkami, zmienione z pomocą różnorodnych efektów oraz okraszone (tak, to dobre słowo) dodatkowymi elementami ruchomymi – z tymi lepiej uważać, bo mogą od nich rozboleć oczy. Jest tu tak dużo możliwości, że obawiam się, że młodzi ludzie mogą ulec pokusie użycia zbyt wielu z nich. Pamiętajmy, umiar
i prostota.

Jeśli chcemy wzbogacić nasz pokaz muzyką, nie będzie z tym problemów, serwis udostępnia nam pliki muzyczne, które możemy swobodnie dołączać do zdjęć.

Gotowy pokaz możemy w łatwy sposób umieścić na swojej stronie internetowej lub wysłać mailem. Niestety, będzie on wyświetlany automatycznie po załadowaniu strony i w pętli, czyli bez końca. Brakuje mi tu, chociaż możliwości zatrzymania pokazu.

Przykładowy pokaz slajdów

Jeśli ktoś lubi tego typu pokazy, może zajrzeć na stronę serwisu Bubbleshare, który proponuje podobne usługi.

Z pomocą serwisu Slideshare (www.slideshare.net), możemy w Internecie opublikować pokaz slajdów (oczywiście, nie tylko prezentacje ze zdjęciami) wykonany w PowerPoncie. Nie jest to może zbyt oryginalne, ale wydaje się dobrym pomysłem, jeśli taką prezentację mamy już gotową, albo, gdy zechcemy skorzystać z narzędzia PowerPointa, które szybko i automatycznie wygeneruje nam album ze wskazanych wcześniej zdjęć. Samą prezentację wykonujemy offline, czyli nie potrzebujemy do tego połączenia z Internetem. Łączymy się z nim tylko w momencie umieszczania pliku w serwisie.

Plusy:

• Pokaz slajdów może być dostępny dla wszystkich, lub tylko wybranych.
• Do każdego slajdu można dołączać komentarze.
• Posiadacze konta mogą przeglądać statystyki oglądalności poszczególnych prezentacji.
• Slideshare przyjmie pliki PowerPointa i dokumenty PDF.
• Oferuje budowanie społeczności.
• Do pokazu można dołączyć dźwięk, np. nagraną przez nas narrację.

Minusy:

• Czasami trudno się połączyć z serwerem SlideShare, by przesłać do niego plik, chociaż nie zauważyłam tego problemu z prezentacjami już umieszczonymi na serwerze.
• Serwis anglojęzyczny, daje dużo możliwości –ale by je wykorzystać potrzebna jest dobra znajomość angielskiego.
• Umieszczanie plików wymaga założenia konta (czyli dla uczniów od 13 roku życia lub za zgodą rodziców).

Publikując zdjęcia w Internecie, możemy po prostu rozmieścić je na stronie. Ale to takie banalne. Dzisiaj, młodzi ludzie wychowani na obrazach, zwykle ruchomych, oczekują czegoś więcej. A chcemy ich przecież zainteresować, chcemy, by na chwilę zatrzymali się przy naszych fotografiach (mamy w tym ukryty cel pedagogiczny), albo sami stworzyli pokaz zdjęć, który będzie przedstawiony rówieśnikom.

W sieci można znaleźć wiele serwisów, które pozwolą nam przygotować lub opublikować profesjonalne pokazy fotografii.

Postanowiłam przedstawić te, które udało mi się poznać, opisując je
w oddzielnych postach.
Niedługo pierwszy z nich.

Internet może być doskonałym miejscem przedstawiania rodzicom prac dzieci. Uczniowie mogąc się pochwalić swoimi działami będą bardziej zmotywowani do pracy, a z rodzicami łatwiej będzie nawiązać nić współpracy.

W sieci możemy prezentować np.:

• Prace artystyczne i techniczne – robiąc ich zdjęcia,
• Prace literackie – w postaci tekstu lub nagrania,
• Prezentacje multimedialne i filmy (uwaga na prawa autorskie – więcej tutaj).

Najbezpieczniej będzie, gdy materiały te będą dostępne tylko wybranym osobom, chociaż, jeśli nie będzie w nich informacji o uczniach, czy ich wizerunków, mogą być ogólnodostępne.

Jak i gdzie przedstawiać prace dzieci? Najlepiej tak, by nie było to ani czasochłonne, ani kłopotliwe zarówno dla uczniów jak i nauczyciela. Dobrym rozwiązaniem wydaje się strona internetowa.

Poniżej przedstawię dwie propozycje ułatwiające zarządzanie stroną:

Najłatwiej taką stronę stworzyć korzystając z serwisu do tworzenia blogów, czyli prowadzić blog edukacyjny z pracami uczniów.

Materiały te będzie można w prosty sposób umieścić na stronie i (dodatkowo) komentować. Dzięki możliwości wysyłania maila do blogu i umieszczanie jego treści jako kolejnego posta – tworzyć bloga będą mogli sami uczniowie – zmniejszy to obciążenie nauczyciela, który będzie tylko moderatorem strony.

Niestety, im młodsi uczniowie, tym więcej pracy po stronie nauczyciela.

Innym sposobem dzielenia się materiałami uczniów jest skorzystanie z serwisu drop.io. Umożliwia on (bez potrzeby zakładania konta) tworzenie strony internetowej, która może być zabezpieczona hasłem, nie jest dołączana do katalogu wyszukiwarek, a pozwala w prosty sposób dodawać różnorodne pliki, notatki, czy hiperłącza do innych stron.

Uczniowie wskazują plik lub pliki i jednym kliknięciem umieszczają na stworzonej wcześniej stronie. Przechowywane w ten sposób materiały można przeglądać, dodawać, ściągać na dysk własnego komputera. Nawet ograniczenie ilości danych do 100 MB nie jest tu problemem. Zawsze możemy stworzyć nową stronę i dołączyć ją do strony, którą wybierzemy jako główną, za pomocą linku.

W przypadku korzystania z tego serwisu, musimy mieć zaufanie do uczniów. Niestety istnieje tu możliwość umieszczania na stronie niewłaściwych treści. Będziemy je mogli usunąć, ale ktoś wcześniej może je zdążyć obejrzeć.

Oba sposoby tworzenia stron mogą być też przydatne, gdy chcemy gromadzić materiały dla uczniów, do wykorzystania przez nich na lekcjach lub w domu. Zarówno w przypadku tworzenia bloga, jak i drop.io strona może być niewidoczna dla osób postronnych.

Zachęcam do publikacji prac uczniów i materiałów dla nich oraz skorzystania
z jednego z przedstawionych sposobów. Oczywiście, jest ich więcej. Jeśli je znacie, napiszcie o nich w komentarzach.

Właśnie przeczytałam list od zespołu Edublogs. Super wiadomość! Od dzisiaj możemy zarządzać blogiem tworzonym w Edublogs, korzystając z polskiego interfejsu.

Nie musimy się już wspierać aplikacją Windows Live Writer. Nie musimy, ale nie rezygnujmy z niej tak szybko. Ma kilka ciekawych funkcji i pozwala tworzyć blog będąc offline.

Mam dobrą wiadomość dla nauczycieli szukających nowych rozwiązań, nowych sposobów wspierania kreatywności uczniów poprzez wykorzystanie w nauce technologii informacyjnej.

Możemy w szkole tworzyć filmy animowane! Okazuje się, że nie jest niezbędne do tego studio telewizyjne. Jest to tak proste, że z niewielką pomocą może je wykonać nawet przedszkolak.

Potrzebne nam będą tylko: aparat cyfrowy lub kamerka internetowa, komputer z darmowym oprogramowaniem do tworzenia animacji, pomysł, trochę cierpliwości i czasu.

Poniżej przykład filmu animowanego tworzonego techniką poklatkową. Bajka została wymyślona przez moją pięcioletnią córkę i razem z nią wykonana. Jest króciutka, bo – na każdą sekundę filmu przypada 15 zdjęć.

Podobny film możesz stworzyć ze swoimi uczniami!

Wg wikipedii screencast to:

film będący zapisem zdarzeń prezentowanych na ekranie komputera — obrazu widzianego przez użytkownika komputera. Film taki wraz z komentarzem osoby wykonującej czynności może pełnić funkcje instruktażowe lub prezentacyjne, np. demonstrować sposób zmiany kroju pisma w procesorze tekstu.

Doskonałym narzędziem do tworzenia screencastów jest darmowa aplikacja CamStudio. Z jej pomocą można, w postaci filmu, zapisywać to, co się dzieje na ekranie komputera, nagrywając jednocześnie komentarz głosowy. Gotowe filmy zapisywane są jako avi lub flash.

W internecie jest mnóstwo angielskich filmów instruktarzowych, niestety, tworzonych w języku polskim, niewiele. Może znacie ciekawe screencasty po polsku?
Czy ktoś z Was ma pomysł na polską nazwę dla screencastów?

Okazuje się, że można korzystać z serwisu Edublogs posługując się aplikacją
z polskim interfejsem, programem Windows Live Writer, który, za darmo, ściągniemy ze strony Windows Lite.

Trzeba go będzie zainstalować na dysku i gotowe. Od tej pory możemy edytować nasz blog offline, a gdy uznamy, że materiał jest gotowy – wysyłać na serwer, do publikacji.

Wygląda na to, że jeśli publikować edublog, to tylko na Edublogs (tylko żałuję, że brak tu usługi moblog).

A jakie są wasze typy? Jaki serwis, wg was najlepiej nadaje się do tworzenia
w nim blogów edukacyjnych?

Voki - gadżet, który znalazłam w Interniecie. Na pierwszy rzut oka wydaję się tylko pustą zabawką. Ja jednak zauważyłam w nim potencjał edukacyjny.
Na stworzony przeze mnie w ten sposób komunikat można odpowiedzieć dodając komentarz. Oczywiście głosowy. Można go nagrać, ściągnąć gotowe nagranie z dysku albo użyć narzędzia do zamiany tekstu na głos (co ciekawe jest dostępny polski symulator głosu) – wszystko zależy od naszych możliwości i dostępności sprzętu.

Jeśli chcenie wypróbować Voki, kliknijcie rysunek notesu w prawym dolnym rogu okienka, a następnie Leave a Commend i zostawcie swoje komentarze.

Jak i dlaczego wykorzystać Voki w nauczaniu? Pierwsze co mi przyszło do głowy:
Jako nowość przyciągnie uwagę uczniów, zmotywuje ich do pracy. Pozwoli im posłuchać własnego głosu, czy też prawidłowej wymowy w języku obcym. Zaciekawi i być może zachęci do wykonania zadania, które można w ten sposób przedstawić.

Moje pomysły na wykorzystanie:

• nagrywanie przez uczniów odpowiedzi (jako komentarza) do pytania stworzonego przez nauczyciela, zadanego przy pomocy voki (np. w języku obcym),
• wyrażanie opinii, prowadzenie dyskusji,
• prezentacja własnych prac (wiersze, piosenki, opowiadania…),

A Wy, co o tym myślicie? Na pewno macie jeszcze ciekawsze pomysły.
Czekam na nie. Proszę przedstawcie je w komentarzach.